تا عـلی ماهَـش به سوی قـبر بُـرد                     مـاه، رخ از شـرم، پـشـت ابـر بُرد

آرزوهــا را عـلـی در خــاک کــرد                     خـاک هـم گویی گریـبان چـاک کرد
زد صـدای خـاک، جـانانم را بگیـر                     تــن نـمانــده هـیـچ  جـانم را بگیـر
نــاگـهـان بــر یــاری دســت خــــدا                     دسـتی آمـد، همچـو دست مصطفی
گـوهرش را از صدف، دریا گرفت                     احــمد از دامـاد خـود، زهرا گرفت
گـفـتـش ای تـاج سـر خــیـل رُسُــل                     وی بَـر تـوخُـرد، یکسر جزء و کل
از مـن ایـن آزرده جـانـت را بگیـر                     بــازگــردانـدم، امــانــت را بـگـیــر
بــار دیـگر، هــدیـه ی داور بگـیــر                    کــوثـرت از سـاقـی کــوثـر بگـیــر
می کِـشـد خجلت علی از محضرت                     یــاس دادی، می دهــد نــیـلـوفـرت




منابع این نوشتار محفوظ است.